Hint Okyanusu’ndaki Mauritius Adası açıklarında havadan devasa bir su altı şelalesi gibi görünen tabiat oluşumunun, gerçekte 4 bin metrelik deniz altı yarığına akan kum tabakalarından ve güçlü dip akıntılarından kaynaklanan bir optik yanılsama olduğu belirtiliyor.
Le Morne Yarımadası’nın güneybatı kıyılarında gözlemlenen doğa olayı, hidrolojik bir su akışına değil, kıyı şeridindeki ince kum ve tortuların okyanus tabanındaki dik yamaçtan aşağı sürüklenmesine dayanıyor. Söz konusu hareketlilik, deniz suyunun kırılma açısıyla birleştiğinde üç boyutlu bir çağlayan görünümü ortaya çıkarıyor.
Volkanik Platonun Jeolojik Yapısı
Bölgedeki jeolojik yapının temeli, yaklaşık 8 milyon yıl önceki deniz altı volkanik hareketlerine uzanıyor. Reunion ve Rodrigues ile birlikte Maskaren Adaları grubunda bulunan Mauritius, deniz yüzeyinin 150 metre derinliğindeki bazalt platosunda yer alıyor. Bu sığ sahanlığın bittiği noktada okyanus tabanı aniden kırılarak 4 bin metreyi aşan derin bir abisal kanyona dönüşüyor.
Görsel derinlik algısında su katmanlarındaki renk farkları belirleyici oluyor. Kıyı lagünündeki açık turkuaz ve beyaz kum tonları, 4 bin metrelik yarığın başladığı bölgedeki koyu mavi derinlikle keskin bir kontrast oluşturarak okyanusta bir yarık açıldığı hissini uyandırıyor.
Yanılsamanın izlendiği alan, 550 metre yüksekliğindeki Le Morne Brabant Dağı’na da ev sahipliği yapıyor. Kültürel geçmişi ve biyoçeşitliliğiyle 2008’de UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne giren yarımada, okyanus tabanındaki morfolojik hareketlilik sebebiyle gözlem ve araştırma alanı niteliğini koruyor.
