Kansas Üniversitesi İletişim Profesörü Jeffrey Hall, dostlukların genellikle kavgalar yerine değişen hayat şartları ve karşılıklı çabasızlık nedeniyle sessizce zayıfladığını açıkladı. Yapılan değerlendirmelerde, taşınma ve yoğunlaşan çalışma temposu gibi etkenlerin görüşme sıklığını azaltarak bireyleri zaman içinde birbirinden kopardığı belirtildi.
Psychologies dergisinde konuyu ele alan Kansas Üniversitesi İletişim Profesörü Jeffrey Hall, ilişkilerin ansızın kopmadığını vurguladı:
Arkadaşlıkların çoğu zaman aniden sona ermediğine, yaşam koşullarının değişmesiyle birlikte yavaş yavaş zayıfladığına dikkat çekiyor. İnsanlara arkadaşlarıyla neden görüşmedikleri sorulduğunda en sık verilen yanıtın, zaman içinde birbirlerinden uzaklaşmaları olduğunu belirtiyor.
Yaşam Dinamikleri Görüşme Sıklığını Azaltıyor
Farklı bir kente yerleşmek, yeni bir göreve başlamak, ebeveynlik sorumluluğu veya özel ilişkilere ağırlık vermek dostlara ayrılan süreyi daraltıyor. Resmi bir yükümlülük içermeyen arkadaşlıklarda taraflardan biri temas kurmadığında irtibat kendiliğinden seyrekleşiyor. Hall, gençlik ve kariyer başlangıcında geniş olan sosyal çevrenin ilerleyen senelerde daralarak birkaç kişiyle sınırlı kalmasını doğal bir süreç olarak nitelendiriyor.
İletişimin kesilmesindeki temel kırılma, tarafların yeniden adım atmayı bırakmasıyla gerçekleşiyor. Cevapsız bırakılan iletiler ve ertelenen randevular zamanla fiziksel mesafeyi duygusal kopuşa dönüştürüyor.
Yakın bağların kurulmasında birlikte paylaşılan sürenin kritik olduğunu aktaran Jeffrey Hall, araştırmasında güçlü bir dostluk düzeyine erişebilmek adına ortalama 200 saatlik ortak vakit gerektiğini aktarıyor. Ortak etkinliklerin ve sohbetlerin seyrekleşmesi, ilişkideki duygusal bağı doğrudan zayıflatıyor.

